Dziga Vertov'un 1929 tarihli sessiz filmi 'Man with a Movie Camera' (Chelovek s kino-apparatom), yalnızca bir belgesel değil, sinema sanatının sınırlarını zorlayan bir manifestodur. Film, Sovyetler Birliği'ndeki bir kentin (başta Odessa, Kiev ve Moskova) bir gününü, omzunda kamerasıyla dolaşan bir kameramanın gözünden kaydeder. Ancak Vertov'un amacı sadece kayıt altına almak değil, sinemanın gerçek potansiyelini göstermektir. Hızlı montaj, çift pozlama, yavaş çekim, stop-motion ve deneysel kamera açıları gibi tekniklerle, izleyiciyi adeta bir 'sinema gözü' (kino-glaz) ile görülmemiş bir gerçeklik algısına taşır.

Filmde profesyonel oyuncu yoktur; 'oynayanlar' sokaktaki sıradan insanlar, makineler, ulaşım araçları ve kentin kendisidir. Mikhail Kaufman'ın kamerası, fabrika işçilerinden plajda güneşlenenlere, tramvaylardan çalışan makinelere kadar yaşamın tüm ritmini yakalar. Vertov'un kurgusu ise bir senfoni gibi işler, görüntüleri birbirleriyle konuşturarak, endüstriyel modernite ile insan deneyimi arasındaki ilişkiyi sorgular.

'Man with a Movie Camera', sinema tarihinin en etkili ve yenilikçi eserlerinden biri olarak kabul edilir. Belgesel sinema, şehir senfonisi ve deneysel sinema türlerinin köşe taşıdır. Görsel bir şiir olan bu film, hikaye anlatımının geleneksel araçlarına (senaryo, oyuncu, diyalog) başvurmadan, salt görüntü ve montajın gücüyle nasıl evrensel ve çarpıcı bir deneyim yaratılabileceğinin kanıtıdır. Sinemaya ilgi duyan, sinema tarihini anlamak isteyen veya sıra dışı bir görsel şölen arayan her izleyici için vazgeçilmez bir klasiktir. Bu avangart başyapıt, izleyiciyi 1920'lerin Sovyet kentlerine götürürken, aynı zamanda sinemanın büyüsünü ve olanaklarını tazeler.